Cesare Pascarella (1992), La malkovro de Ameriko, trad. Gaudenzio Pisoni, Carlo Minnaja, Renato Corsetti, pp. 24.

Kion vi diras? For ĉi mano via!
Jam antaŭ la vojaĝo landotrova
ĉu scias vi, ke estis li konscia
ke estas en la mondo mondo nova?

Ĉar lin mokis kortego ride fia
li faris kion? Venis nur kun ovo
kaj al ĉeestantar' misopinia
li diris: – Nu, jen tie ĉi la provo.  (p. 7).

Carlo Minnaja (red.) (1990), Enlumas min senlimo. Itala poezio de la dudeka jarcento, trad. Giulio Cappa, Clelia Conterno Guglielminetti, Gian Luigi Gimelli, Carlo Minnaja, Luigi Minnaja, Mauro Nervi, Gaudenzio Pisoni, Nicolino Rossi, Giorgio Silfer, pp. 271.

Vladimir Majakovskij (1988), Jubilee, trad. Nikolaj Lozgaĉev, pp. 12.

Aleksandr Sergejeviĉ,
permesu prezenti min:
M a j a k o v s k i j.
Donu la nomon!
Jen la brusta kesto.
Aŭdu –
ne batado jen, sed ĝemo:
la leonid' humilas,
ĝenas min ĉi plenda skrap’.
Mi ne atendis,
ke jen
tiomegan premon
kumulus mia
malhonore vaka kap’ (p. 3).

Cesare Pavese (1982), Poemoj, trad. Carlo Minnaja, pp. 29.

Venos mort’ kun viaj okuloj –
ĉi mort’ kiu nin akompanas
de maten” ĝis vesper’, sendorma,
surda, kvazaŭ rimors’ malnova
aŭ malvirt’ absurda. Okuloj
viaj estos vana parolo,
krio ne dirita, silento.
Tiaj ilin vidas matene
vi dum sola vi sur vin fleksas
en la spegul’. Kara espero,
tiam ekscios ankaŭ ni
ke vi ‘stas la viv’ kaj l’ nenio (p. 24).

Dante Alighieri (1979), Infero, trad. Kálmán Kalocsay, pp. 292.

Li diris: «Tra aliaj voj' kaj bordo
eblas, ne tie ĉi, ke vi sukcesu.
Pli milda ligno taŭgas por transporto».

Sed nun la Majstro: «Ne kolerekscesu,
Ĥarono! Jen la volo tie, kie
la volo estas pov'! Demandoj ĉesu!» (p. 47).