Katalogo de la eldonaĵoj de LF-koop


Literatura Foiro estas kultura revuo en esperanto, la plej longe kaj senpaŭze aperanta en la historio de la esperanta literaturo. La revuo gastigas precipe beletron, sed plie muzikon, teatron, kinon, sociologion, lingvistikon kaj kulturpolitikon.


Ĉu vi volas kontribui?

La revuo akceptas ĉiajn tekstojn: eseoj, prozaĵoj, poemoj, intervjuoj, recenzoj. Eventuala publikigo okazas post submeto al provlegado por garantii la kvalitan valoron.


PEN Internacia estas NRO fondita en 1921, funkcianta kiel literatura agentejo de UNESKO. Literatura Foiro estas la oficiala organo de Esperanta PEN-Centro, akceptita dum la PEN Mondkongreso en 1993; tiam oni agnoskis esperanton kiel literaturan lingvon.

 

Literatura Foiro 328, aprilo 2024, jaro 55


Koincide kun la printempo, la 328a numero de Literatura Foiro skandas la profundojn de la homa esprimo, esplorante temojn kiuj iras de historio al poezio, de muziko al teatro. Ĉiu kontribuo estas fenestro sur mondoj diversaj, invito pripensi kaj aprezi la riĉecon de arto kaj penso en ĉiu kulturo.
Uverture malfermas la numeron poemo de Primo Levi, Aŭskultu, en traduko de Perla Martinelli, rememorigo pri la eventoj de la Holokaŭsto. Sekvas ĝin komuniko de la redakcio pri la aktuala, kaj ĉiama, sinteno de Literaturo Foiro pri milito kaj humanismo.
Lirike elstaras eroj el la klasikaj poemoj de Tsangyang Gyatso, sesa Dalai-lamao, esperantigitaj de Minosun el la hana, kaj Oliver Friggieri, tradukita de Carmel Mallia, regalas la legantojn per kortuŝa adiaŭa poemo, en momento de pripenso pri la efemereco de la vivo. Arnaldo Fusinato, en traduko de Carlo Minnaja, nostalgie pramas nin al la morna Venecio de la Itala Releviĝo, dum Mao Zifu subtile filozofias en sia nova originala kontribuo La festo de la maljunuloj.
Originala estas ankaŭ la prozaĵo de Nicolino Rossi, Mobuno, dum Maurice Druon, verve esperantigita per la plumo de Marie-France Conde Rey, raportas pri La stranga milito de Tisto, aventuro kiu sorĉos la legantojn de ĉiu aĝo. Perla Martinelli enkondukas kaj tradukas eron el la romano La historio, de Elsa Morante, potenca bildo de la postmilita Italio. Stella Meester celebras la Internacian Tagon de la Virino, pripensante pri la progresoj jam faritaj kaj pri la vojo kiu ankoraŭ atendas nin ĝis genra kaj seksa egaleco; paralele, Helmi Martikainen omaĝas la virinojn gajnintajn la ĉi-jaran Nobel-premion. Mikaelo Bronŝtejn esploras la rolon de Aleksandr Puŝkin kiel tradukiston, disponigante novan perspektivon pri giganto de la rusa literaturo.
Kino, teatro kaj muziko estas reprezentitaj per kontribuoj de Giorgio Silfer kaj Juan García del Río. La unua analizas la filmon La universala teorio, reĝisorita de Timm Kröger en 2023 kaj eseas pri Bertolt Brecht, dum la dua skizas ĉapitron de muzika historio, pri Supertramp kaj ilia epokfara albumo “Krimo de la jarcento”.
Lingvistiko kaj planlingvistiko ĉeestas per la artikoloj de Alessio Giordano pri la napola ĉeesto en la itala Festivalo de Sanremo, kaj per nova serio lanĉita de Fernando Pita pri la vivo kaj la verkoj de Komenio kiel lingvisto.
La paĝoj pri paco kaj milito proponas komentarion de Giorgio Silfer pri Alvoko al la diplomatoj, de Ludoviko Zamenhof, kaj fragmenton el la milita taglibro de lia frato Aleksandro Zamenhof.
En vitrino Perla Martinelli recenzas La arto verki kaj traduki (2024), de Nicolino Rossi; Julian Modest laŭdas Dum sunsubiro (2023), dulingvan poemaron de Ivaniĉka Maĝarova, kaj fermas la numeron superrigardo de Judit Felszeghy pri Inés en Okcitanio (2023), de Laure Patas d’Illiers.

Je la 55a jarkolekto, la revuon posedas, eldonas kaj administras Kooperativo de Literatura Foiro (LF-koop). Ĉefredaktas Perla Martinelli, vicĉefredaktoro Alessio Giordano. Provekzemplero mendebla tra [email protected]




Literatura Foiro aperas senpaŭze ekde 1970, kun pli ol 50 jaroj da intensa aktiveco.


 

En 1994 ĝi fariĝis oficiala organo de 
Esperanta PEN-Centro.

Novaĵoj el la paktintaj establoj


Tri urboj rolas en venontaj libroj de Kooperativo de Literatura Foiro: la ĉefurbo de Turkio en Istanbul’ Istanbulo de Burhan Sönmez (tradukis Vasil Kadifeli), tiu de Portugalio en Asertas Pereira de Antonio Tabucchi (tradukis Perla Martinelli), Orano en La pesto de Albert Camus (tradukis Marie-France Conde Rey). De urbo al urbo... bona serio!


Dum la Esperanta PEN-centro bonfartas, dudek ses aliaj centroj dise tra la mondo estas eliminitaj de la asembleo de la delegitoj, okaze de la lasta (nur virtuala) mondkongreso de PEN Internacia. La malplej tuŝita kontinento estas Eŭropo, kun nur du ĉesigitaj centroj: la sardinia kaj la rusa.

La plej trafita estas la ĉina literaturo: ekde nun "dormas" la centroj ĉina (kiun siatempe prezidis esperantisto, Ba Jin), ĉina en ekzilo, hongkonga, ŝanhaja. Ĝenerale Azio fartas malbone: for ankaŭ la tatara, la centrazia, la mongola, la nordkorea (en ekzilo), la sudhinda, la pakistana, la taja; kaj en proksima oriento ĉesis la israela (dum aktivas la palestina), la egipta, la barejna.

En Latin-Ameriko ne plu estas reprezentataj tri hispanlingvaj literaturoj: de Meksiko, Panamo, Argentino. La Esperanta PEN ne partoprenis en la voĉdonado kaj sin detenis pri la meksika; sed laŭ la statuto de PEN Internacia sindeteno kaj nepartopreno egalas (erare, ĉar la unua altigas dum la dua malaltigas la necesan kvorumon).

La selekton kaŭzas plejparte la manko de kotizado, kaj la longa "dormado". Sed en la kazo meksika temis nur pri kvarjara dormo, kaj en la rusa nur pri unujara. La Esperanta PEN kotizas jam tridek jarojn kaj regule partoprenas ĉiun kongreson: c-ano Giorgio Silfer situas en la eta 5% de la delegitoj kiuj partoprenis pli ol dudek unu fojojn; tial li estas unu el la plej informitaj pri la historio de la plej grava verkistara societo en la mondo kaj konsekvence unu el la plej aŭskultataj.

Por aliaj informoj, bonvolu viziti HeKo, la retagentejon de la Esperanta Civito.