Literatura Foiro 329, junio 2024, jaro 55


Sojle de la somero, Literatura Foiro atingas sian 329an numeron per plonĝo en la profundan maron de literaturo kaj kultura dialogo. Poezie uverturas Gianni Rodari, kies porinfanaj vortoj, nur ŝajne naivaj, tondras kontraŭ la hororoj de milito; Benoît Philippe per sia poemo esprimas la memorojn ligitajn al amiko el insulo Madejro, dum Carmel Mallia celebras la esperantan flamon, interne brulantan konstante kaj harmonie.

Proze kontribuas Giuseppe Campolo, kiu esploras la triston de artisto serĉanta sian lokon en la mondo; Yin Jiaxin proponas rakonton pri ĉerizfloroj, kie apudiĝas beleco kaj efemero, kaj Laure Patas d’Illiers, en sia beletraĵo “Domo sepi-nuanca”, interplektas la vivojn de tri protagonistoj: du junuloj kaj domo; teatro-stile la ĉina klasikulo Lin Sihuan, per traduko de Minosun, surscenigas mirigan “Voĉ-ĵonglado”.
La ĉi-jaraj rubrikoj de “Packulturo” kaj “Militliteraturo” estas reprezentitaj de Italo Svevo – pri siaspeca embria koncepto de Ligo de Nacioj – kaj Sándor Márai – per fragmento el la dua ĉapitro de sia debuta romano “La buĉisto”. Ankaŭ ĉi-foje pri la paĝoj zorgis Giorgio Silfer, traduke kaj komentarie.
La jara asembleo de LF-koop, okazinta dum la 10a Lingva Kolokvo en Ĉaŭdefono, markis signifan momenton por la estonteco de la kooperativo, kies raporto atestas la engaĝiĝon de ĝiaj kontribuantoj por garantii la daŭreblon de novaj iniciatoj kaj projektoj; tiurilate eseas Alessio Giordano, per profunda artikolo pri la historio de Literatura Foiro kiel vivanta arĥivo de la esperanta kulturo.
Al feminaj paĝoj kontribuas Stella Meester, per inspira portreto de Gerda Taro, pioniro de virina militraportado, kaj Helmi Martikainen, pri la gajnintino de la Nobel-premio pri fiziko 2023: Anne L’Huillier. Pri muziko aŭtoras Juan García del Río, analizante la karieron de Silvio Rodríguez; planlingvistike daŭrigas sian serion Fernando Pita, per plia artikolo pri la figuro de Komenio, dum Alessio Giordano enkondukas novan serion pri subkultura revuo: Frigidaire, unu el la plej ekstravagancaj revuoj el la itala duoninsulo.
En vitrino aperas du verkoj de Italo Calvino, "Palomar" kaj "La Kosmokomikoj", per recenzoj respektive de Massimo Acciai Baggiani kaj Paola Tosato, kaj ĵusa esperantigo de grava bahaa verko: "Dio preterpasas", de Shogi Effendi, recenzita de Giorgio Silfer, kiu regalas la legantojn ankaŭ per komentario pri la filmo "Hotel Rwanda", reĝisorita de Terry George en 2004 sed (bedaŭrinde) ankoraŭ aktuala.
La revuon posedas, eldonas kaj administras Kooperativo de Literatura Foiro (LF-koop). 
Ĉefredaktas Perla Martinelli, vicĉefredaktoro Alessio Giordano.
Provekzemplero mendebla tra [email protected]

Literatura Foiro n-ro 329 – selektitaj fragmentoj

ORIGINALA RAKONTO

Yin Jiaxin, Ĉu vi ankoraŭ belos morgaŭ? (pp. 157-158).

«Pimpaj ĉerizfloroj jam velkis, kaj ĉerizetoj ekkreskis. Foriro de floroj signifas la esperon pri fruktoj. Mi pensas, ke vizitantoj absolute ne estos tiom multaj en rikolto-sezono, kiom tiuj en floranta sezono. Ĝenerale, oni facile allogiĝas de aĵo bela kaj brila, kia ĉerizfloro, dum oni neglektas la senornaman kaj simplan».

KULTURPOLITIKO

Alessio Giordano, Vivanta arĥivo de la esperanta kulturo (pp. 133-141).

«Kultura revuo ne estas nur la aro da presitaj paĝoj; ĝi estas vivanta ekosistemo de ideoj, historioj kaj lingvaĵoj. Ĉiu artikolo, poemo kaj rakonto estas ero kiu kontribuas konstrui pli larĝan kulturan mozaikon. La kulturaj revuoj dokumentas la kreivan energion de epoko, atestas la artajn skolojn, la sociajn defiojn kaj la elstariĝantajn voĉojn kiuj difinas la kulturan teksaĵon de socio en specifa historia momento».

MILITLITERATURO

Sándor Márai, Fragmento el "La buĉisto" (pp. 145-147).

«Kun senlima tenero li rigardis sian bajoneton, kiu emanis la bluecan brilon de la prege novaj ŝtalaĵoj. Ĝi ŝajnis buĉa tranĉilo. La sama tipo uzata por disŝiri la ventron de bestoj. Kiam li ekpensis tion, li ĝemis. En lia mondpercepto tiu asociacio flagris kiel eksplodo. “Mi estas buĉisto” li rezonis, emociite pro la subita ilumino, “ankaŭ tio apud mi estas buĉisto, ni ĉiuj estas buĉistoj, kaj necesas malfermi la ventron de la bestoj per la tranĉilo”. Buĉisto – tranĉilo – ventro. Tiam la vivo akiris signifon». 

ORIGINALA RAKONTO

Laure Patas d'Illiers, Domo sepi-nuanca (pp. 162-168).

«Inter grapoloj da malrapidaj turistoj, aperas svelta silueto kiu viglapaŝe supreniras. Strikta nigra ĝinzo, nigra senmanika T-ĉemizo sur maldika torso. Jen Jade. La glaso tremas en la mano de Kevin. Tra la biero vidiĝas la hirta hararo de Jade, kies pintaj harfaskoj direktiĝas ĉielen, ŝiaj malgrasaj brakoj, ŝia triangula vizaĝo. Pro la flava biero ŝia haŭto havas la koloron de spickuko».

Katalogo de la eldonaĵoj de LF-koop


Literatura Foiro estas kultura revuo en esperanto, la plej longe kaj senpaŭze aperanta en la historio de la esperanta literaturo. La revuo gastigas precipe beletron, sed plie muzikon, teatron, kinon, sociologion, lingvistikon kaj kulturpolitikon.


Ĉu vi volas kontribui?

La revuo akceptas ĉiajn tekstojn: eseoj, prozaĵoj, poemoj, intervjuoj, recenzoj. Eventuala publikigo okazas post submeto al provlegado por garantii la kvalitan valoron.


PEN Internacia estas NRO fondita en 1921, funkcianta kiel literatura agentejo de UNESKO. Literatura Foiro estas la oficiala organo de Esperanta PEN-Centro, akceptita dum la PEN Mondkongreso en 1993.




«Mi deziras tre varme gratuli vin pro via grava sukceso dum la 60a Mondkongreso de PEN-Klubo. Tio estas minimume tiom grava, kiom la iama sukceso ĉe UNESKO»
William Auld (1993)


 

En 1993 esperanto estis agnoskita kiel literatura lingvo de PEN Internacia, kaj LF fariĝis la oficiala organo de Esperanto PEN-Centro.

Novaĵoj el LF-koop kaj Esperanta PEN-Centro



La romano Asertas Pereira de Antonio Tabucchi, tradukita de Perla Martinelli, eldonata de Kooperativo de Literatura Foiro (LF-koop), estas premiere prezentota en Toso-de-Maro (Costa Brava) dum la 3a NaturAmika KulturSemajno en Esperanto (NASKE). Estas invitita la vidvino de la aŭtoro, d-ino Maria José de Lancastre, elstara portugala intelektulino.
Nuntempe preparataj estas ankaŭ Istanbul' Istanbulo de Burhan Sönmez, tradukita al esperanto de Vasil Kadifeli, kiu premieros en Istanbulo komence de novembro 2024 kun partopreno de la Turka PEN-Centro; kaj La pesto de Albert Camus, esperantigita de Marie-France Conde Rey.


La 56a Kunveno de Verkistoj por Paco de PEN Internacia okazis en Bledo, Slovenio, inter la 16a kaj 18a de aprilo 2024. Ĉi tiu evento, organizita de PEN Slovenio kaj de la Komitato de Verkistoj por Paco, arigis partoprenantojn el diversaj landoj kaj PEN-centroj por diskuti kaj promocii pacon tra literaturo. La Esperanta PEN estis reprezentita per la ĉeesta partopreno de Giorgio Silfer kaj Alessio Giordano.
La kunveno en Bledo estas parto de longa tradicio de PEN Internacia, kiu ekde 1967 organizas ĉiujare konferencon en Slovenio, komence en Pirano kaj poste en la laga feriejo de Bledo. 
La diversaj diskutrondoj kolektis respondojn de verkistoj el la tuta mondo pri la maniero atentigi pri danĝeroj, uzi poezion kaj fikcion por alfronti katastrofon, kaj urĝigi al agado.
La ĉefa mesaĝo de PEN Internacia estas ke verkistoj havas la respondecon uzi sian voĉon kaj literaturon por konstrui pacon kaj dialogon, superante la dividojn kaŭzitajn de militoj kaj konfliktoj.

Por aliaj informoj, bonvolu viziti HeKo, la retagentejon de la Esperanta Civito.