Image 1 of 1
Image 1 of 1
Image 1 of 1
Image 1 of 1
Giorgio Silfer, Stella Agostini (1990), La spegulo de Velodajo, pp. 32.
La knabino malfermis la kurtenon. Ŝin ornamis belaj, rondaj, kupraj orelringoj, kaj la tuta vizaĝo dolĉe mienis. “Dankon pro via donaco, patro. Dankon ke vi revenis ĝuste en la nokto de mia plena aĝo. La suno estas jam alta, sed mi ne kuraĝas veki vin. Sorĉe profunda aspektas via sonĝo...” (p. 31).
Giorgio Silfer, Stella Agostini (1990), La spegulo de Velodajo, pp. 32.
La knabino malfermis la kurtenon. Ŝin ornamis belaj, rondaj, kupraj orelringoj, kaj la tuta vizaĝo dolĉe mienis. “Dankon pro via donaco, patro. Dankon ke vi revenis ĝuste en la nokto de mia plena aĝo. La suno estas jam alta, sed mi ne kuraĝas veki vin. Sorĉe profunda aspektas via sonĝo...” (p. 31).